x.com

www.instagram.com

Aynı İşi Yapan Hekimler Neden Farklı Statülerde Çalışıyor?

Aynı hastanede, aynı branşta ve aynı çalışma koşullarında görev yapan uzman hekimler farklı istihdam modellerine tabi tutulabiliyor. Aynı poliklinikte hizmet veren, aynı ameliyathanede çalışan ve aynı nöbet yükünü paylaşan hekimlerden biri kadrolu, diğeri ise 4924 sayılı Kanun kapsamında sözleşmeli olarak görev yapıyor.

Bu farklılık yalnızca istihdam biçimiyle sınırlı kalmıyor; iş güvencesinden izin haklarına, yer değişikliği imkânlarından ücretlendirmeye kadar pek çok alanı etkiliyor.

Daha yüksek ücretin karşılığı özlük haklarından vazgeçmek olmamalı

4924 sayılı Kanun kapsamında görev yapan uzman hekimler yıllık sözleşmelerle çalışıyor. Bu hekimler için hizmet hedefleri belirleniyor ve sözleşmenin devamı söz konusu değerlendirme sistemine bağlanıyor.

Otuz günü aşan hastalık izinlerinde sözleşme ücretinin yarısına kadar azalabilmesi, yıllık izinlerin kadrolu meslektaşlarda olduğu gibi birleştirilememesi ve yer değişikliği imkânlarının sözleşmeli pozisyonların bulunduğu kadrolarla sınırlı olması, sistemin önemli sorunları arasında yer alıyor.

Böylece daha yüksek gelir elde etmek isteyen bir hekim, kadro güvencesi ve bazı özlük hakları bakımından dezavantajlı bir çalışma modelini kabul etmek zorunda bırakılıyor.

Oysa zor koşullarda çalışan hekime daha yüksek ücret verilmesi gereklidir. Ancak bunun yolu hekimi sözleşmeli statüye geçirmek veya özlük haklarından vazgeçmeye zorlamak değildir.

Yeni bir model: Uzman Hekim Hizmet Katsayısı

Hekim Hakları Sendikası, mevcut sözleşmeli çalışma düzeni yerine “Uzman Hekim Hizmet Katsayısı” modelini önermektedir.

Bu modelde ücretlendirme hekimin kadro veya sözleşme statüsüne göre değil, görev yaptığı yerin ve yürüttüğü hizmetin koşullarına göre belirlenmelidir.

Uzman Hekim Hizmet Katsayısı;

• görev yapılan yerin sosyal, coğrafi ve mesleki zorlukları,
• ilgili branşta hekim temininde yaşanan güçlük,
• hastanenin hizmet yükü ve taşıdığı sorumluluk,
• hekimin iş ve nöbet yoğunluğu

dikkate alınarak hesaplanmalıdır.

Görev yapılan yerin koşulları ağırlaştıkça, ilgili branşta hekim bulmak güçleştikçe ve sağlık kuruluşunun iş yükü arttıkça hizmet katsayısı da yükselmelidir.

Bununla birlikte aynı hastanede, aynı branşta ve aynı koşullarda görev yapan uzman hekimlere aynı katsayı uygulanmalıdır. Ücret farklılığı istihdam statüsünden değil, objektif çalışma koşullarından kaynaklanmalıdır.

Sözleşme değil, çalışma koşulları ücretlendirilmelidir

Bir hekime daha yüksek ücret alabilmesi için sözleşmeli statüye geçmesi gerektiği söylenmemelidir. Hekimin kadrosu, izin hakları, yer değiştirme imkânları ve iş güvencesi korunurken emeğinin karşılığını alabilmesi sağlanmalıdır.

Önerilen modelin temel ilkeleri açıktır:

Aynı işe aynı hak.

Zor koşullara adil ücret.

Özlük haklarından vazgeçmeden emeğin karşılığını alabilmek.

Hekim Hakları Sendikası’nın önerisi; hekimleri farklı statülere ayıran bir ücret sistemi yerine, yapılan işi ve çalışma koşullarını esas alan adil, şeffaf ve sürdürülebilir bir ücretlendirme modelinin hayata geçirilmesidir.